Over het Boeddhisme en de natuur van onze geest.

De krachtige boodschap van het Boeddhisme is dat wij allen een Boeddhanatuur hebben en de kiem van onze eigen verlichting in ons dragen.  De Indiase prins Gautama Siddharta bereikte in de 6e eeuw voor Christus verlichting en onderwees daarna het spirituele pad dat door miljoenen mensen is gevolgd hetgeen men tegenwoordig Boeddhisme noemt. Met het woord Boeddha wordt een persoon bedoeld, ieder persoon, die volledig ontwaakt is uit onwetendheid en geopend voor zijn of haar oneindig potentieel van wijsheid.  De kern van het Boeddhisme is wat zij noemen het realiseren van de natuur van onze geest.  Volgens de boeddhisten ervaren alle heiligen, mystici en andere verlichte mensen in essentie hetzelfde namelijk de wezenlijke natuur van de geest.  Aan alle religies ligt de zekerheid ten grondslag dat er een fundamentele waarheid is en dat dit leven de gelegenheid biedt om deze te ontwikkelen en te realiseren.  Nu is het Boeddhisme geen godsdienst en Gautama de Boeddha heeft ook nooit aanspraak gemaakt op goddelijkheid. Hij wist alleen dat hij de boeddhanatuur had, de kiem van verlichting, net als iedereen. Het leren kennen van de ware natuur van onze geest maakt ons juist meer mens, het geeft ons de mogelijkheid ons ware potentieel te verwezenlijken.

 Verlichting betekent dat we aan ons lijden en onze frustratie een definitief einde brengen. Dat we de wortels van ons lijden kunnen herkennen,  dat we gewaar worden van onze gehechtheden en dat we inzien hoe we ons eigen lijden in stand hebben gehouden. Onderricht over de natuur van onze geest geeft ook de mogelijkheid ons ego te gaan herkennen als een onecht zelf die juist gericht is op het in stand houden van onze vicieuze lijdens-cirkel. Sommige mensen zijn van mening dat we zonder ego niet kunnen leven in deze wereld. Maar wat noemen we deze wereld.  Als deze wereld de wereld van lijden en frustratie is dan hebben ze helemaal gelijk want het is het ego in ons dat deze wereld creeërt.  Als deze wereld echter de wereld van vrede en vrijheid is dan hebben ze ongelijk want deze wereld is egoloos.  Daarom noemen de Boeddhisten de staat van egoloosheid een belangrijk kenmerk van de ware natuur van onze geest. Om deze natuur in onszelf te leren kennen moeten we de stem van ons ego verstommen en naar de stem van onze wijze innerlijke  gids leren luisteren.  Sogyal Rinpoche, schrijver van ‘Het Tibetaanse Boek van Leven en Sterven’, noemt het ego ‘een combinatie van gebrek aan kennis over wie we werkelijk zijn, en de gevolgen daarvan: een dwangmatig vastklampen aan een in elkaar geflanst en geïmproviseerd beeld van onszelf dat voortdurend verandert en veranderen moet om de fictie van zijn bestaan in leven te houden’. In het Tibetaans wordt ego dak dzin genoemd, hetgeen ‘grijpen naar een zelf’ betekent. Dit verbeeldt onze voortdurende dwaling in het zoeken van bevestiging en identificering met iets buiten onszelf, met een vals beeld van zelf. Het loslaten van de gehechtheid aan ons ego vinden we vaak zo moeilijk omdat het ons angstig maakt, en dat terwijl deze angst juist afkomstig is van ons ego! Welk een wrede ironie van ons bestaan.   
Het Boeddhisme raad ons aan de vrijheid van de wijsheid van egoloosheid te ontdekken door middel van wat zij noemen de drie wijsheidsinstrumenten:

1. Het proces van luisteren en horen. Hiermee bedoelen zij luisteren naar spiritueel onderricht, want dit onderricht zal ons herinneren aan onze ware natuur.
2. Contemplatie en reflectie. Door na te denken over hetgeen we gehoord hebben raakt ons bewustzijn er langzaam van doordrongen. We kunnen ons eigen innerlijk leven ermee voeden en ons hoofd met ons hart gaan verbinden.
3. Meditatie.  Door middel van meditatie brengen we de inzichten die we verworven hebben in praktijk en passen ze toe in ons dagelijks leven.  Meditatie is de geest thuisbrengen.

Over onze wijze gids vertelt Sogyal Rinpoche ‘Als je meer naar het onderricht luistert, erover nadenkt en het tot deel van je leven maakt, wordt je innerlijke stem, je aangeboren wijsheid van onderscheidend vermogen, ookwel ‘onderscheidend gewaar-zijn’ genoemd, gewekt en versterkt en begin je geleidelijk het verschil te zien tussen haar leidraad en de luidruchtige en bekorende stemmen van het ego.  De herinnering van je ware natuur, met al haar glorie en vertrouwen, begint langzamerhand terug te komen.  Je zult merken dat je in feite de wijze gids in jezelf hebt ontdekt.’

Voor mij persoonlijk is Shamballa MDH, met haar teachings, energetische zuiveringen en activaties, een wijsheidsinstrument gebleken.  En ook het zelf channelen is een wijsheidsinstrument voor mij gebleken. Tijdens Shamballa workshops channelen we immers continu de energie, kennis en wijsheid van de natuur van de geest. De multidimensionale meesters, de lords en ladies van Shamballa, hebben immers allemaal op hun eigen manier de natuur van de geest ontdekt, de verlichting bereikt en hun eigen meesterschap ontwikkeld. Ze geven allen uiting aan en verwijzen ons naar wat de Boeddhisten noemen ‘de ware natuur van de geest’.

Hierdoor heb ik een instrument tot mijn beschikking die me toegang geeft tot de eigen innerlijke wijze gids. Hoe vaker we naar deze wijze gids in ons luisteren, des te gemakkelijker kunnen we onderscheid maken tussen waarheid en illusie  en kunnen we ons van de duistere emoties die ons leven beheersen bevrijden. Vrijheid is vrij zijn van angst. ‘Freedom is a state of mind’.


Channeling Boeddha over verlichting
Francis van Dusseldorp, tijdens een Shamballa 13D workshop, oktober 2007

Hier ben ik, één van de Boeddha’s. Ik prefereer het beeld van de lachende Boeddha, ik weet niet of je het kent. Deze kleine dikke man, kaal hoofd, zijn buik vasthoudend van het lachen.
Het verhaal van mijn leven, de leringen van Boeddha, worden vaak door westerse mensen op zo’n serieuze manier ontvangen. Maar ik, zelf Boeddha, heb de behoefte en de drang om wat grappen en gelach in te brengen zodat je wat minder serieus wordt en wat meer vreugdevol. Zoals het pad van verlichting het pad van toenemende vreugde is. Het is een pad van het achterlaten van de pijn. Het is een pad van het achterlaten van het lijden en het loslaten van wat soms lijkt als de eeuwige manieren van de mens om zijn eigen lijden vele malen opnieuw te creëren.  Met de huidige energieën op aarde is mijn lering ook veel simpeler geworden, meer direct en meer gefocust. Je hoeft niet langer jarenlang Boeddhisme te studeren, je hoeft geen kilo’s boeken te lezen, je hoeft zelfs niet India of Tibet te bezoeken. Verlichting ligt gewoon op jouw drempel. Het enige wat je hoeft te doen is de deur te openen, het te vinden, het op te pakken en te integreren. En ja dat is waar de vijfde dimensie over gaat. Over het integreren van je verlichting en het voorbijgaan aan de dualiteit van het menselijk bestaan, loslaten van de pijn, het verdriet en het lijden. Dan bewandel je je eigen Pad van het Midden. 

Wees je bewust van de eeuwige vlam binnenin je. Je eigen Boeddha natuur. Je eigen ware essentie. En laat dit bewustzijn in je groeien. Voedt het elke dag. Voedt het met je gedachten, voedt het met je woorden en voedt het met je handelen. Bevestig je eigen Boeddha natuur elke dag, iedere minuut van de dag. Op deze manier zul je wennen aan het leven in de vijfde dimensie. Op deze manier ben je in staat om je te onthechten van de dingen die de neiging hebben je terug te houden, je energie te verlagen en je energie zelfs te draineren. Voedt je eigen essentie iedere dag door iets te doen wat je vreugde schenkt, door mensen te bezoeken die je liefhebt, door gezond te eten, door tijd te nemen voor jezelf te zorgen, voor je lichaam, voor je huis, je partner en je kinderen.   

Maak je geen zorgen over de stressvolle maatschappij die je kunt zien als je uit het raam kijkt of in de straten loopt. Je weet dat het universum jou voorziet in overvloed. Jij weet dat de stress die deze mensen leven niet hun essentie voedt. Jij weet dat hun manier van leven hen weghoudt van hun eigen verlichting. Ze hebben zo veel stress dat ze niet eens zien dat hun eigen verlichting vlak voor hun neus ligt te wachten, op hun eigen drempel. Ze rennen er gewoon iedere dag weer overheen.

Word stiller, neem tijd voor ontspanning, mediteer, laat je eigen natuur tegen je spreken. Voel het, besef het en vergeet alles wat je ooit in dit leven hebt geleerd. En ik bedoel letterlijk alles. Want niets, niet één teaching, niet één leraar, niet één boek, niet één film kan je je eigen waarheid vertellen, je eigen essentie, je eigen natuur. Zij zijn slechts gidsen, of richtingwijzers, ze zijn niet jouw essentie zelf.
Ik weet dat het Boeddhisme groeit in Europa en ook in de VS en dat brengt me op een bepaalde manier vreugde. Maar wees bewust dat ook Boeddhisme een gids is, niets meer niets minder, om je eigen waarheid en je eigen essentie te vinden. Boeddhistische leringen begeleiden niet langer noodzakelijkerwijs mensen op een geschikte individuele wijze omdat mensen de gewoonte hebben hun kracht weg te geven aan de teachings/leringen en niet langer de realiteit te zien die zich aan hen voordoet.